Insidertips vanuit Berlijn

Over Emma

Ik ben Emma Wijninga, 29 jaar, van oorsprong journalist, tegenwoordig werkzaam als tekstschrijver en PR consultant. Ik ben opgegroeid in het mooie Friesland maar heb ook in onder andere Zwolle en Rotterdam gewoond. Na de Havo ging ik journalistiek studeren en ging daarna als zelfstandig tekstschrijver en later als (online) communicatie-adviseur aan de slag. Als ik niet aan het bloggen ben, ga ik graag met vrienden urbexen of fotograferen. Thuis kijk ik graag films en lees ik boeken. Verder maak ik erg graag lange wandelingen door de stad, combineer dat wel eens met winkelen en spendeer ik mijn weekenden graag in de leukere koffietentjes, restaurants of op de vlooien- en foodmarkten van de stad. Als ik de kans krijg bezoek ik graag andere steden in Duitsland en Europa of ga ik op vakantie. En heel af en toe krijg ik de geest en ga ik een rondje hardlopen.

Waarom kwam je naar Berlijn?
Mijn eerste tripje naar Berlijn maakte ik in april 2007 en was een volledig onvoorbereid bliksembezoek. Ik was onder de indruk van de stad, de glinsterende Fernsehturm, de relaxte sfeer en de enorme hoeveelheid geschiedenis op elke straathoek. Maar de stad begreep ik nauwelijks, Duits sprak ik niet en na twee dagen was ik alweer onderweg naar huis. Ik had de Brandenburger Tor en de Kudamm gezien en was in de Reichstag geweest en dat was het wel zo’n beetje.

Toch bleef de stad in m’n hoofd hangen. In alle geschiedenisverhalen die ik voor mijn studie las, kwam het woord ‘Berlijn’ keer op keer weer naar boven. Zo vaak, dat ik er meer en meer over bleef lezen. Het was daarom helemaal niet zo raar dat ik een jaar later, Berlijn nog vers in het achterhoofd, ‘De koude oorlog in Berlijn’ als onderwerp voor mijn specialisatievakken (‘geschiedenis van de actualiteit’ en ‘creatief schrijven’) koos. Ik richte me specifiek op de Berlijnse muur en (werkzaamheden van) de Stasi.

Om meer research te doen – beste excuus ever! – maakte ik een nieuwe trip naar Berlijn in januari 2008. Dit keer bleef ik bijna een week! Het was er steenkoud en donker, maar ik genoot met volle teugen! Ik verbleef in een supergaaf hostel vlakbij de Berghain in Friedrichshain, was onder de indruk van de grauwheid van de stad en wandelde ergens een kraakpand in om er een biertje te drinken. Wat een andere beleving en wat een stad! Dat was het moment dat ik definitief verliefd werd op Berlijn. Na terugkomst schreef ik een klein boekje over de kopstukken van de Stasi en werkte ik aan de eerste paar hoofdstukken van een jeugdroman. Ik plande direct een nieuwe trip naar Berlijn, waarna nog velen zouden volgen.

Waarom hou je zo van Berlijn?
Berlijn is sinds mijn eerste bezoek enorm veranderd, en bijna onherkenbaar als je de stad vergelijkt met toen. Ik leerde destijds een grauwe, zelfs ietwat arme en lang genegeerde stad kennen, waar je iets maakte met wat je had. Het toerisme was toen nog helemaal niet zo gigantisch als het nu is en zo hip was het eigenlijk ook niet, eerder oubollig-duits gecombineerd met een punkykrakersfeel. Maar na nog een paar bezoeken aan de stad, zag ik pas hoe de stad was opgebloeid tot een vrije en gelukkige stad, waar ’t leven relaxt is en iedereen zichzelf kan én mag zijn. Dat stond zo haaks op mijn leven in Nederland, dat het me enorm raakte.

Vanaf dat moment plande ik zoveel mogelijk trips, vooral met goedkope treinreizen en goedkoop slapen op een grote zaal in een hostel. Overdag slenterde ik de hele stad door en maakte talloze foto’s. Ik stond versteld van het goedkope eten, de leuke markten overal en de toffe en originele winkeltjes.

In de afgelopen jaren is veel van die oude krakersfeel verdwenen. Veel mensen vinden dat erg en proberen die verandering tegen te houden. Natuurlijk, stijgende huren en toenemende overlast in de straten is voor niemand leuk. Maar het is een verandering die Berlijn nu eenmaal door móet maken en die fascinerend is om te zien. Ik hou er niet minder om van de stad. Het is hier groen, wijds, je kunt overal lekker eten en op terrasjes zitten, er zijn mooie meren, prachtige bossen, geweldige musea, monumenten en tentoonstellingen en er is altijd wel iets te doen. What’s not to love!
➤ Meer lezen: Zeven Berlijnse dingen die me gelukkig maken.

Emigratie naar Berlijn
De liefde voor Berlijn werd met elk bezoek alleen maar groter en groter. Zo groot, dat ik er over na begon te denken om er daadwerkelijk te gaan wonen. Spullen mee, katten mee en een baan zoeken bij een internationaal bedrijf, het zou toch niet zo moeilijk zijn? Met het idee speelde ik al sinds 2009, maar het duurde nog tot 1 juli 2013, voor ik daadwerkelijk met mijn partner Kees en onze twee katten naar Berlijn ben verhuisd. De eerste jaren waren voor ons beide niet makkelijk, Duitsland is een typisch land en je kunt maar beter goed voorbereid zijn! Toch hebben we geen moment spijt van onze verhuizing gehad en genieten we elke dag van ons fijne huis in deze mooie stad.

Toen ik twee jaar in Berlijn woonde, schreef ik een terugblik op de eerste jaren in Berlijn. Met 1000 dagen volgde er nog een, en halverwege 2016 schreef ik over hoe mijn verliefdheid in liefde veranderde. In 2017 blikte ik nog een keer terug op de afgelopen vier jaar in Berlijn.

➤ Wil je meer weten over mijn blog? Bekijk dan deze pagina.
➤ Wil je graag een samenwerking aangaan? Leuk! Dan kun je hier terecht.

Ik hoop dat je zo wat meer over mij te weten bent gekomen en waarom ik zo van Berlijn houd. Ook hoop ik dat je mijn blog met veel plezier leest en nog vaak terug komt. Ik werk er hard aan om nieuwe hotspots, mooie musea en leuke locaties voor je te ontdekken en daarover vanuit mijn eigen persoonlijke ervaring te schrijven.

Wil je me ook naast mijn blog volgen? Dat kan via Twitter en Instagram (stories)!

Veel liefs,
Emma.