Berlijntips, rondleidingen, handige info en boeiende verhalen van een Nederlandse in Berlijn

8 jaar Berlijn: een cirkel is rond

,
Home » 8 jaar Berlijn: een cirkel is rond

Het is warm in Berlijn. De wind die over de Karl Marx Allee waait, voelt bijna als een warme föhn. Ik strek mijn armen in de lucht om de wind even langs mijn oververhitte lijf te laten gaan. 35 ºC… Alter vater, wat een hitte. En het is nog niet eens augustus! De grasvelden aan de allee zijn al geel en uitgedroogd. De paden zijn stoffig, iedereen beweegt zich liever door de schaduw dan in de brandende zon.

Ik sla linksaf onze straat in. De Niederbarnimstraße is één van de meest leuke en sfeervolle straten van de hele Boxhagener Kiez. Ik kan me nog altijd goed herinneren aan de eerste keer dat ik vlak voor onze verhuizing naar Berlijn in 2013 door precies deze straat liep en er van droomde om hier te wonen. Het was toen precies zo’n zelfde zomer; ongelooflijk heet, gortdroog, donders gezellig, met overal volle terrassen. De quote uit Goodbye Lenin komt elk jaar weer in me op; ‘Es war Sommer und Berlin war die schönste Stadt auf Erde‘. Het is ook nu, acht jaar later, nog altijd waarheid. Berlijn is in de zomer op haar mooist, haar gezelligst en haar leukst. Nu houd ik persoonlijk van alle jaargetijden in de stad, maar de zomer blijft voor mij toch verbonden aan die prille eerste weken als verse Berlijners, acht jaar terug.

Verse Berlijners zijn we inmiddels niet meer, eerder gepokt en gemazelt. De stad heeft ons veel prachtigs laten zien, maar ons ook af en toe gigantisch op de donder gegeven. Je leert er gelukkig mee om te gaan en naarmate je langer in Berlijn woont wen je aan de Berliner Schnauze en de manier hoe werkgevers met je omgaan. Wonen in die ene superleuke straat doen we inmiddels alweer vierenhalf jaar, in Berlijn wonen we vandaag precies acht jaar. Wauw. Acht héle jaren. 2922 dagen. Het lijkt zó lang, acht jaar, maar eigenlijk is het voorbij gevlogen. Het voelt soms als een mensenleven, soms als slechts een hele leuke lange vakantie in een ver land. Wat hebben we ongelooflijk genoten. Ja, dat zeg ik in verleden tijd. Want voor ons is dit achtjarig Berlijn-jubilieum, het laatste in huidige vorm. Voortaan vieren we op 1  juli ‘de dag dat we naar Duitsland kwamen‘. Over een maand is het zover, en verruilen we het drukke Berlijn voor het rustige, landelijke Brandenburg.

Wie mij een beetje kent, weet hoe ik in de afgelopen jaren steeds meer van de natuur ben gaan houden. Hoe de tripjes buiten de stadsgrenzen me elke keer weer deed verwonderen hoe ongelooflijk móói Duitsland eigenlijk is. Hoe écht de natuur hier nog is. De mooie glooiende weides, de bijna oneindige bossen, wandelgebieden, moerrassen, heides. Hoe fijn het soms is dat het leven buiten een stad als Berlijn nét even een tikje langzamer gaat. Op mijn balkon is de afgelopen jaren een wilde mini-tuin ontstaan, maar ik kan niet wachten om écht de handen uit de mouwen te steken en eindelijk aan de tuin van m’n dromen te beginnen.

Waar ik ruim vijf jaar geleden als twintiger nog graag in de drukte en dichtbij toffe koffiezaakjes wilde wonen, verlang ik nu – als oud wijf, oh nee, dertiger – naar meer ruimte, frisse lucht, rust en natuur. Misschien iets dat corona me heeft geleerd, hoe ontzettend belangrijk dat is. En na niet eens al te lang zoeken, hebben we precies het perfecte plekje gevonden! Een huisje met een grote tuin, 20 kilometer ten oosten van Berlijn. Niet ver van het natuurgebied de Märkische Schweiz maar toch op slechts drie kwartier van Ostkreuz met de S-bahn (die bijna 24 uur per dag rijdt). De cultuur, drukte en gezelligheid van Berlijn kunnen we zo áltijd opzoeken, maar we nemen afscheid van de overdaad aan toeristen voor de voordeur, dronken vrijgezellengroepen, hopen afval, die klote-stepjes en toenemend stadslawaai.

Want ja, soms komt er een moment dat je liefde voor een stad en je woongenot gewoon niet meer met elkaar overeen komen. Ik ben héél blij dat we dat op tijd herkenden, ook om te voorkomen dat mijn liefde voor Berlijn wordt aangetast en ik naar München verhuis (haha, weten jullie nog?) voor de liefde voor Berlijn verdwijnt. Ik verheug me er zó op, dat ik Berlijn straks weer kan zien als niet-inwoner en kan met jullie kan delen in de magische aantrekkingskracht die de stad heeft.

Terug naar die ene hele warme dag, een paar dagen terug. Het was zo’n dag van een hoop dingen tegelijk doen. Nieuwe bril bij de opticien ophalen, pakketje halen hier, pakketje wegbrengen daar, boodschappen doen. Heel gewoon, het dagelijkse leven in de stad zoals dat de afgelopen acht jaar de normaalste gang van zaken was. Maar toch kijk ik, wetende dat we vertrekken en ‘auf’s land’ een soort nieuw leven beginnen, met een ander oog naar Berlijn. Al die kleine dingen die de afgelopen tijd zo begonnen te ergeren, vallen nu ineens veel meer in ’t niet. Natuurlijk; Berlijn is in acht jaar tijd gigantisch veranderd en (helaas) niet meer de alternatieve en relatief chille stad die ik in 2007 leerde kennen. Maar toch is Berlijn nog altijd een prachtige stad die me mateloos weet te fascineren én verrassen. Ik weet zeker dat dat gevoel écht niet zo snel zal verdwijnen!

Lijkt het je leuk om met mij mee te wandelen door Berlijn? Dan hoop ik jullie vanaf 7 augustus 2021 weer te mogen begroeten bij mijn rondleidingen! Want natuurlijk geef ik na onze verhuizing (en volgende week een operatie, ook dat nog :-/) ook weer rondleidingen in Berlijn en laat ik jullie graag mijn geliefde stad zien! De tickets voor rondleidingen tot en met begin oktober zijn nu in de verkoop! Ik blijf het hele jaar door één tot twee wandelingen per week organiseren en vertel je graag honderduit over de geschiedenis van de stad, de verschillende wijken, street art en nog veel meer. Zie ik je dan?

17 Comments

  • Audrey schreef:

    Succes met je operatie, hopelijk valt het mee en herstel je snel. Enne, vooral ook heel erg gefeliciteerd met jullie nieuwe huis! Het klinkt als een heel fijne stap in deze fase van je leven.

    • Emma schreef:

      Dankjewel Audrey! Ik hoop ook dat ik weer vlot op de been ben, ik vind ’t wel een beetje eng allemaal! Gelukkig kan ik uitkijken naar ons nieuwe huis én het wandelen in de stad!

  • vincent kompier schreef:

    Mooi verhaal Emma! Ik ken de straat, heb het er 7 jaar uitgehouden ;-) Veel succes met deze toch wel bijzondere stap.

  • Frans de Laat schreef:

    Brandenburg? Dat is wel een stap waarvan ik opkijk. En is het alweer acht jaar geleden dat je de definitieve stap richting Berlijn zette? Ik herinner me nog mijn lichte gevoel van jaloezie bij het zien van die foto op twitter van die koffers in de trein richting Berlijn. Ik wens je veel succes in deze stap verder oostwaarts en hoop nog veel te lezen over je belevenissen in Brandenburg én Berlijn. Goed dat de S-Bahn zo frequent rijdt!

    • Emma schreef:

      Hoi Frans! Ik geloof dat je dan de enige bent hoor! Haha! Ik zat al een paar jaar richting Brandenburg te kijken. Maar eigenlijk wonen we straks in de achtertuin van Berlijn, dus het voelt niet alsof we Berlijn écht verlaten. Ik blijf schrijven hoor, geen zorgen!

  • Jan Noordam schreef:

    Dag Emma
    Alle sterkte en succes met de operatie en de tijd in het ziekenhuis. Dat achter de rug, kun je je richten op alles wat een mooie toekomst jullie gaat brengen en al vast ook veel succes met de verhuizing. Fijn dat je Berlijn ook zo in je hart blijft dragen. Kostbaar!

    • Emma schreef:

      Dankjewel Jan, dat ga ik nodig hebben! Daarna een tijd rustig aan en begin augustus weer beginnen! Ik kijk er naar uit jullie in september in Berlijn te mogen begroeten!

  • Marijke schreef:

    Gefeliciteerd met jullie nieuwe woning. Veel geluk.
    Ik geniet altijd van je verhalen over Berlijn.
    In 4 jaar 10x bezocht. Heeft mijn hart gestolen.
    Eind augustus zijn we er weer.
    Gr

  • Elma schreef:

    Als natuurliefhebber kan ik me echt iets bij deze stap voorstellen. Lijkt me heerlijk om daar in de rust te wonen en Berlijn toch relatief dichtbij te hebben. Hoop dat het tuinieren jou ook gaat bevallen en dat je er iets moois van maakt.
    Alvast heel veel sterkte met jouw operatie, het herstel en de verhuizing.

  • Louise schreef:

    Wauwww Emma, 8 jaar alweer!! Ik weet nog goed hoe we elkaar voor het eerst irl leerden kennen in Arnhem vlak voor jullie gingen verhuizen! Time flies en heel veel geluk in jullie nieuwe huis in Brandenburg. Berlijn zal niet hetzelfde zijn, maar begrijp het heel goed qua rust! Sterkte en succes met de operatie! <3

  • Sascia schreef:

    Hah, hardop gelachen bij – oud wijf, eh dertiger! Ik/wij voelen ons precies zo in Barcelona. Zitten ook verder te kijken naar exact hetzelfde: weg van de chaos, ruimte en TUIN! Sterkte met je OP

  • marian schreef:

    leuke site Emma! van alles wat heb ik gezien en toffe tips o te doen.
    Maar zie dat recensies vaker al oud zijn. Dan is datgene mss al achter haalt of bv gesloten. Natuurlijk blijft de stad veranderen. Maar een update van alles mss toch wel fijn? Laatste keer ben ik in 1998 geweest dus zal zeker anders zijn. Ga er nu met m’n 16 jarige zoon heen en die heeft toch ook zijn eigen interesses. Heb je daar nog tips voor? bv uitgaan café of restaurant.

    • Emma schreef:

      Hallo Marian, ik draag er zorg voor dat mijn ervaringen actueel zijn. Echter zijn er heel erg veel locaties veranderd of gesloten door de coronacrisis en het is voor mij daarom niet zo eenvoudig alles “even” bij te werken; het gaat om 600 artikelen en ik run de website alleen. Ik zou een update van alles héél fijn vinden, maar praktisch bezien is dat andere koek, omdat het wel tijd kost en financieel niet zoveel oplevert. Zie de site daarom als een opzet om verder ook zelf uit te zoeken wat je in de stad kunt doen, openingstijden en andere info kun je ook zelf uitstekend achterhalen lijkt me. Mocht je specifieke aanwijzingen hebben voor restaurants of andere dingen die permanent (dus niet tijdelijk) gesloten zijn, dan hoor ik het graag. Groetjes, Emma.

Laat een reactie achter

error: Kopieren/opslaan uitgeschakeld. Copyright ©Wattedoeninberlijn.nl